இப்பாடல், விடாமுயற்சியுடன் உழைப்பவர்கள் வாழ்வில் உயர்வடைவார்கள் என்பதை எவ்வாறு விளக்குகிறது?

இப்பாடல், எந்தத் தொழிலைச் செய்தாலும், அதில் திறமையையும் உழைப்பையும் வெளிப்படுத்துபவர்கள் அனைவரும் சமமானவர்கள் என்றும், அவர்களின் உழைப்புக்கு உரிய மதிப்பு உண்டு என்றும் விளக்குகிறது. தொழில் செய்யும் முறையே ஒருவரை உயர்த்துமே தவிர, தொழிலின் தன்மை அல்ல என்பதை வலியுறுத்துகிறது.

இதனை எடுத்துக்காட்டும் குறள்:

(குறள் 619)

"வேர்வைக்கள் எல்லாம் விதையாகும்" இத்தொடர், ஒருவர் சிந்தும் ஒவ்வொரு துளி வியர்வையும் (உழைப்பும்) வீண் போகாது என்பதையும், அது ஒரு விதை போல எதிர்காலத்தில் பலன் தரும் என்பதையும் குறிக்கிறது. கடின உழைப்பு நிச்சயம் வெற்றி அல்லது பலனைத் தரும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

இப்பாடலின் கடைசி இரண்டு அடிகள் மூலம், விடாமுயற்சியுடன் உழைப்பவர்கள் வாழ்வில் உயர்வடைவார்கள் என்பதையும், அவர்களின் உழைப்பு ஒருபோதும் வீண் போகாது என்பதையும், அதன் மூலம் அவர்கள் இகழ்ச்சிக்கு ஆளாக மாட்டார்கள் என்பதையும் கவிஞர் கூற விளைகிறார்.

"முயற்சியுடையார் இகழ்ச்சியடையார்" என்பதனை இப்பாடல், விடாமுயற்சியுடன் உழைப்பவர்கள் சமூகத்தில் மதிப்பையும், வெற்றியையும் பெறுவார்கள் என்றும், அதனால் அவர்கள் எந்தவிதமான அவமானத்திற்கும் அல்லது தாழ்வுக்கும் ஆளாக மாட்டார்கள் என்றும் வெளிப்படுத்துகிறது. உழைப்பே ஒருவரின் மதிப்பை உயர்த்தும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது.