এই পংক্তি দুটাৰ তাৎপৰ্য কি?

এই পংক্তি দুটাৰ তাৎপৰ্য হ'ল যে পৰম ব্ৰহ্ম বা ঈশ্বৰৰ মহিমা অপাৰ। সনক, সনন্দ আদি মহান যোগীসকলেও তেওঁক ধ্যান কৰে, কিন্তু তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ স্বৰূপ উপলব্ধি কৰিবলৈ সক্ষম নহয়। আনকি সকলো বেদ বা শাস্ত্ৰই (নিগম) তেওঁক বিচাৰি নাপায় বা সম্পূৰ্ণৰূপে বৰ্ণনা কৰিব নোৱাৰে। ইয়াৰ দ্বাৰা ঈশ্বৰৰ অসীমতা আৰু অজ্ঞেয়তা প্ৰকাশ পাইছে।