புரிய மறுக்கும் முகங்கள் சிறுகதை வழிக் குறிப்பிடுக. (5mark)

கதைச் சுருக்கம் மற்றும் முக்கியக் கூறுகள்:

1. தனிமை மற்றும் அந்நியமாதல்: கதையின் நாயகன், தன்னைச் சுற்றியுள்ள மனிதர்களின் முகங்களை "புரிய மறுக்கும் முகங்களாகவே" பார்க்கிறான். பேருந்தில், அலுவலகத்தில், ஏன் வீட்டிலும்கூட, அவனால் மற்றவர்களுடன் ஆழமான தொடர்பை ஏற்படுத்திக்கொள்ள முடிவதில்லை. இது அவனது தனிமையையும், சமூகத்திலிருந்து அந்நியப்பட்ட உணர்வையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
2. புரிதலின்மை: நாயகன் தனது எண்ணங்களையும் உணர்வுகளையும் மற்றவர்கள் புரிந்துகொள்வதில்லை என்று உணர்கிறான். அதேபோல், அவனாலும் மற்றவர்களின் உலகிற்குள் நுழைய முடிவதில்லை. இந்த இருதரப்புப் புரிதலின்மையே கதையின் முக்கியக் கரு.
3. சாதாரண மனிதர்களின் உலகம்: நாயகன் பார்க்கும் முகங்கள், அன்றாட வாழ்க்கையின் சலிப்பு, கவலைகள், சிறிய சந்தோஷங்கள் ஆகியவற்றில் மூழ்கியிருக்கும் சாதாரண மனிதர்களின் முகங்கள். அவர்களுக்கு நாயகனின் ஆழ்ந்த சிந்தனைகளோ, உணர்வுகளோ புரிவதில்லை.
4. உளவியல் பார்வை: சுஜாதா தனது வழக்கமான பாணியில், நாயகனின் அக உலகை நுட்பமாகப் பதிவு செய்கிறார். அவனது மன ஓட்டங்கள், அவனது பார்வையில் உலகம் எப்படித் தெரிகிறது என்பதை உளவியல் ரீதியாக ஆராய்கிறார்.
5. சமூக விமர்சனம்: இக்கதை, நவீன சமூகத்தில் மனிதர்களுக்கிடையே அதிகரித்து வரும் தகவல் தொடர்பு இடைவெளியையும், உணர்வுபூர்வமான தொடர்பின்மையையும் ஒரு விமர்சனமாக முன்வைக்கிறது. ஒவ்வொருவரும் தங்கள் சொந்த உலகிற்குள் சுருங்கிப் போவதையும், மற்றவர்களைப் புரிந்துகொள்ளும் முயற்சியின்மையையும் இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.

சுருக்கமாக, 'புரிய மறுக்கும் முகங்கள்' என்பது தனிமனிதனின் அகத் தேடலையும், புற உலகின் யதார்த்தத்தையும், அவற்றுக்கிடையேயான புரிதலின்மையையும், அதன் விளைவாக ஏற்படும் தனிமையையும் சித்தரிக்கும் ஒரு உளவியல் ரீதியான சிறுகதையாகும்.